’t Is niet iets wat je meteen van me denkt, maar ik heb wel degelijk een eigen poëtica: mijn literaire onderwerp is de verdwijnende wereld van een babyboomer en soixante-huitard. Het digitale veld — met weblog en e-boek — levert me daarvoor de geschikte dragers, en mijn aan ’t internet aangepaste stijl is kort & bondig. Voilà een literair concept dat de eeuwigheid kan trotseren. Maar de tijd dringt wel. Hij dringt omdat ik samen met mijn onderwerp aan ’t verdwijnen ben.
Wie helpt me in deze hier:
https://florsnieuweblog.blogspot.com/2023/12/ninotchka-in-bredene.html
