nieuwsbredene

Voor je dagelijkse portie vers nieuws uit Bredene.

horenzeggenlogo

Van horen zeggen ...Jef !

Langs deze weg wensen wij Jef, de webmaster van Nieuwsbredene.be een spoedig herstel

Enkele dagen geleden kregen wij het bericht dat onze Jef moest worden opgenomen voor een heelkundige ingreep

Net deze week was er een evaluatie gepland  van de veel gelezen website

Het succes was vooral te danken aan de inzet, de aanpak en enthousiasme van onze webmaster.

Deze week zullen wij onze redactie, iets vroeger dan voorzien, uitbreiden met enkele nieuwe krachten.  

In onze warme gemeente willen wij vooral en voornamelijk dagelijks plaatselijk nieuws brengen met een positieve benadering.

Het aantal volgers bewijst dat dit elke dag meer en meer wordt gesmaakt!

*********
********
*******
******
*****
****
***
**
*

Van horen zeggen... voor de vijfde maal !

Net zoals in 1994, 2000, 2006 en 2012 behaalde de lijst van de burgemeester en schepenen ofte sp.a op 14 oktober 2018 opnieuw de volstrekte meerderheid.

En dit volledig tegen de trend in van de nederwaartse spiraal voor de sp.a. In Vlaanderen.

Niet dus in Bredene !

Schepencollege

Met een verjongde lijst werd zelfs nog meer dan 2 procent vooruitgang geboekt.

Het grote stemmenkanon was evenwel burgemeester Steve Vandenberghe die een score van 3.644 stemmen behaalde.

En zie nog dezelfde avond werd bij de bekendmaking van de uitvoerende mandaten een nieuwe verjonging aangekondigd door de zichzelf opvolgende burgemeester.

Erwin Feys blijft 1ste schepen maar binnen uiterlijk na vijf jaar volgt Kelly Spillier hem op.

Ondertussen wordt zij de nieuwe voorzitter van de gemeenteraad.

Later wordt deze functie overgenomen door Jef Castelein.

Jacques Deroo wordt geen schepen meer maar blijft zetelen in de gemeenteraad en wordt de nieuwe voorzitter van het AGB.

Alain Lyneel, komt in het schepencollege met o.m. de bevoegdheid openbare werken.

Kristien Vanmullem wordt opnieuw schepen en dit voor drie jaar.

Daarna zal Daisy Hoste het schepenmandaat opnemen.

Jens Vanhooren ziet, op zijn vraag, de eerste drie jaar zelf af van een schepenambt en geeft in afwachting de schepensjerp door aan Eddy Gryson, de schepen van Financiën.

Hij blijft ondertussen wel in de gemeenteraad.

De samenwerking met de CD&V wordt verlengd. Kristof Vermeire sluit hierdoor als schepen aan bij de meerderheidsploeg.

De oppositie zal in Bredene bestaan uit 3 leden van N-VA, 1 Open-VLD-er, 3 VB-ers en 1 verkozene voor Groen.

De meerderheid wordt gevormd door 15 sp.a-ers en verkozenen van CD&V.

Op 2 januari gaat de nieuwe gemeenteraad van start !

*********
********
*******
******
*****
****
***
**
*

Van horen zeggen...El Paraje!

Begin 2012 vestigde Brenda Bussche zich met haar man Filip en de kinderen Moïra en Roisin in Bérchules in Spanje.

In de Alpujarras in de Sierra Nevada.

Paraje1 2
(klik op foto om te vergroten)

Ze namen er een bed en breakfast over, gelegen op een terrein van 20 ha op 1400 meter hoogte.  Beroepshalve was Brenda directeur van de West Vlaamse Provinciale Dienst van het Agentschap Natuur en Bos.  Vanuit deze functie hadden wij contact voor o.m. het Paelsteenveld in Bredene.  Een vriendelijk, sociaal ingestelde dame die vol enthousiasme door het leven ging.

Toen beloofden wij haar om als het paste, haar te bezoeken in de Casa Rural El Paraje in Bérchules, zo'n 2,5 uur rijden met de wagen van Malaga.  En zo gebeurde het na 6 jaar.  Eindelijk!  Op die mooie en heerlijke plek heeft ze veel liefde en leed gedeeld. Eerst kwam er een zoontje bij, namelijk Léon.   Maar in 2015 werd Filip ernstig ziek en overleed er.

Ons bezoek aan El Paraje was een blij weerzien met Brenda.  Ons respect, dat wij reeds hadden voor haar, is nog toegenomen.  Wat een doorzetting, wat een werklust en positieve ingesteldheid.

Paraje1
(klik op foto om te vergroten)

Aan Brenda, Juan en de kinderen onze dank voor de verrijkende dagen.  Het was de moeite en wij hebben met volle teugen genoten van de gastvrijheid.  Een aanrader!  Wie meer wil weten kan een kijkje nemen op www.elparaje.com 

*********
********
*******
******
*****
****
***
**
*

Het legendarische VPRO-duo Van Kooten en De Bie pakte er ooit mee uit: de Keek op de Week, een bijwijlen confronterende en altijd hilarische kijk op de actualiteit van de voorbije week. Een column dezelfde titel meegeven, getuigt ofwel van steile ambities of een gebrek aan realiteitszin. Het is echter geen van beide. Keek op de Week klonk gewoon lekker en biedt ons de kans een eigenzinnige blik op Bredene en alles wat daarrond ligt -de wereld dus- te ontwikkelen. En u vijf minuutjes per week te amuseren, ergeren of misschien zelfs een geweten te schoppen…

KeekOpDeWeekDame300

Het diner

Dat ze nu alweer een hele tijd op haar leeshonger bleef zitten en het oorverdovend stil bleef op deze bladzijden. “Misschien kun je eens iets schrijven rond genderneutraliteit. Een thema dat leeft”, solliciteerde mijn verrassende tafelgenote, meisje van tweeënzeventig.

Dat trof want ik wou het al langer eens hebben over een neef die later een nicht bleek te zijn. Overlevering in de familie liet uitschijnen dat zijn moeder een dochterwens had gehad en de kleine John van kindsbeen in frivole jurkjes had gehesen. Veel later pas kwam het besef dat de sloeber allicht eigenhandig in moeders kleerkast was gedoken op zoek naar bloemenkleedje en bijpassend ondergoed.

Johns bijzondere inclinatie, volbloed aan het oppervlak in de nog tussen katholieke moraal en seksuele bevrijding twijfelende jaren zeventig, werd op familiebijeenkomsten doorgaans op volmondig stilzwijgen onthaald. Gelukkig bleven die reünies beperkt tot de onvermijdelijke vier huwelijken en een begrafenis -zo erg had ik het niet op het concept familie begrepen, op nonkel Noël na die met zijn gekke fratsen, achter dikke brilglazen verscholen visogen en Volksunieverleden het dichts het prototype van de ongeleide oom benaderde. En nonkel Gerard, die ik als kind ooit eigenhandig een kip had zien onthoofden. Een ingreep waarvoor hij voorgoed mijn respect had verdiend en waarmee hij veel later een handvol jihadi’s tot voorbeeld zou strekken.

Ondanks de toen heersende tijdsgeest en zijn exuberante collectie jurken stelt John het intussen goed. Althans als ik zijn Facebookprofiel mag geloven. Contact hebben we al lang niet meer. Beiden allicht getraumatiseerd als pubers door het ongemakkelijke wegkijken van zijn bijzondere seksuele voorkeur. Voortschrijdend inzicht, zo beseften we nog niet als tieners, zou pas voor veel later zijn.

Aan tafel had het gesprek zich intussen verplaatst naar een lerares, oud-collega van mijn licht verbijsterde tafelgenote, die zich buiten de lesuren als meesteres in het sm-genre had geëngageerd. Rijke zakenlui, rechters en advocaten haar wekelijkse klandizie, die haar in geen tijd een villa met zwembad en folterkamer aan een of andere Spaanse Costa had opgeleverd.

Het verhaal trok de aandacht van de jonge, licht beschonken vrouw aan mijn rechterzijde, die al die tijd onbeschaamd met haar andere buur had zitten flirten. Dat ze dat ook wel zag zitten, een hobby waarbij je gewapend met zweepje en tepelklemmen hoogopgeleiden tot het schoonmaken van de wc-pot kon aanzetten. Dat latexpakje en leren zotskap nam ze er wel voor lief bij. Alleen lastig om je uit dat latex te wurmen op vochtige zomeravonden, vermoedde ze. Hier moest wel talkpoeder aan te pas komen. Waarop ze zich opnieuw met zwoele blik op haar verwachtingsvolle rechterbuur en aardbeiendessert stortte. En dat ze best wel voor alles openstond, gooide ze er, haar buur opnieuw aan zijn hunkering overlatend, achteraan. Alsof haar promiscuïteit nog diende bewezen.

Of ze het dan al met een vrouw gedaan had, wilde het ondeugende meisje van tweeënzeventig weten. Een vraag die plots ook de andere tafelgenoten aan de lippen van de jonge vrouw deed hangen. Het excellente dessert heel even enkel afleiding.

Het geëxciteerde gezelschap moest het doen met een mysterieuze glimlach. Haar nieuwe prooi dacht een schalkse glimlach te ontwaren. Voorschot op een onverhoopt einde van de avond, zo fantaseerde hij ongetwijfeld.

Mooi dat de avond niet verpest wordt door ellenlange discussies over transmigranten, het prijskaartje van het nieuwe luchtmachtspeeltje of de lijstvorming bij Neutraal Bredene, schoot me te binnen terwijl op de achtergrond de dubbelzinnigheden en ondeugende verhalen crescendo gingen.

Schatergelach wisselde af met een zeldzame blozende blik en gefronste wenkbrauwen toen ook het onvermijdelijke “Vijftig tinten grijs” aan de orde kwam. Waarna zich onder de vrouwelijke tafelgenoten een nieuwe discussie ontspon, deze keer over de graad van opwinding die de bestseller hen had opgeleverd.

Gefundenes Fressen voor een column, dacht ik bij mezelf, de laatste aardbei uit het dessert prikkend.


[Peg]

bono3
Bredenaars onthalen, nieuws brengen en ontspanning bieden
 

Weersverwachting
Bredene
Meer weer in Bredene

 

Bekijk alle albums in de rubriek <<fotoreportages>>