nieuwsbredene

Voor je dagelijkse portie vers nieuws uit Bredene.

horenzeggenlogo

Van horen zeggen ...Jef !

Langs deze weg wensen wij Jef, de webmaster van Nieuwsbredene.be een spoedig herstel

Enkele dagen geleden kregen wij het bericht dat onze Jef moest worden opgenomen voor een heelkundige ingreep

Net deze week was er een evaluatie gepland  van de veel gelezen website

Het succes was vooral te danken aan de inzet, de aanpak en enthousiasme van onze webmaster.

Deze week zullen wij onze redactie, iets vroeger dan voorzien, uitbreiden met enkele nieuwe krachten.  

In onze warme gemeente willen wij vooral en voornamelijk dagelijks plaatselijk nieuws brengen met een positieve benadering.

Het aantal volgers bewijst dat dit elke dag meer en meer wordt gesmaakt !

*********
********
*******
******
*****
****
***
**
*

Van horen zeggen... voor de vijfde maal !

Net zoals in 1994, 2000, 2006 en 2012 behaalde de lijst van de burgemeester en schepenen ofte sp.a op 14 oktober 2018 opnieuw de volstrekte meerderheid.

En dit volledig tegen de trend in van de nederwaartse spiraal voor de sp.a. In Vlaanderen.

Niet dus in Bredene !

Schepencollege

Met een verjongde lijst werd zelfs nog meer dan 2 procent vooruitgang geboekt.

Het grote stemmenkanon was evenwel burgemeester Steve Vandenberghe die een score van 3.644 stemmen behaalde.

En zie nog dezelfde avond werd bij de bekendmaking van de uitvoerende mandaten een nieuwe verjonging aangekondigd door de zichzelf opvolgende burgemeester.

Erwin Feys blijft 1ste schepen maar binnen uiterlijk na vijf jaar volgt Kelly Spillier hem op.

Ondertussen wordt zij de nieuwe voorzitter van de gemeenteraad.

Later wordt deze functie overgenomen door Jef Castelein.

Jacques Deroo wordt geen schepen meer maar blijft zetelen in de gemeenteraad en wordt de nieuwe voorzitter van het AGB.

Alain Lyneel, komt in het schepencollege met o.m. de bevoegdheid openbare werken.

Kristien Vanmullem wordt opnieuw schepen en dit voor drie jaar.

Daarna zal Daisy Hoste het schepenmandaat opnemen.

Jens Vanhooren ziet, op zijn vraag, de eerste drie jaar zelf af van een schepenambt en geeft in afwachting de schepensjerp door aan Eddy Gryson, de schepen van Financiën.

Hij blijft ondertussen wel in de gemeenteraad.

De samenwerking met de CD&V wordt verlengd. Kristof Vermeire sluit hierdoor als schepen aan bij de meerderheidsploeg.

De oppositie zal in Bredene bestaan uit 3 leden van N-VA, 1 Open-VLD-er, 3 VB-ers en 1 verkozene voor Groen.

De meerderheid wordt gevormd door 15 sp.a-ers en verkozenen van CD&V.

Op 2 januari gaat de nieuwe gemeenteraad van start !

*********
********
*******
******
*****
****
***
**
*

Van horen zeggen...El Paraje!

Begin 2012 vestigde Brenda Bussche zich met haar man Filip en de kinderen Moïra en Roisin in Bérchules in Spanje.

In de Alpujarras in de Sierra Nevada.

Paraje1 2
(klik op foto om te vergroten)

Ze namen er een bed en breakfast over, gelegen op een terrein van 20 ha op 1400 meter hoogte.  Beroepshalve was Brenda directeur van de West Vlaamse Provinciale Dienst van het Agentschap Natuur en Bos.  Vanuit deze functie hadden wij contact voor o.m. het Paelsteenveld in Bredene.  Een vriendelijk, sociaal ingestelde dame die vol enthousiasme door het leven ging.

Toen beloofden wij haar om als het paste, haar te bezoeken in de Casa Rural El Paraje in Bérchules, zo'n 2,5 uur rijden met de wagen van Malaga.  En zo gebeurde het na 6 jaar.  Eindelijk!  Op die mooie en heerlijke plek heeft ze veel liefde en leed gedeeld. Eerst kwam er een zoontje bij, namelijk Léon.   Maar in 2015 werd Filip ernstig ziek en overleed er.

Ons bezoek aan El Paraje was een blij weerzien met Brenda.  Ons respect, dat wij reeds hadden voor haar, is nog toegenomen.  Wat een doorzetting, wat een werklust en positieve ingesteldheid.

Paraje1
(klik op foto om te vergroten)

Aan Brenda, Juan en de kinderen onze dank voor de verrijkende dagen.  Het was de moeite en wij hebben met volle teugen genoten van de gastvrijheid.  Een aanrader!  Wie meer wil weten kan een kijkje nemen op www.elparaje.com 

*********
********
*******
******
*****
****
***
**
*

Het legendarische VPRO-duo Van Kooten en De Bie pakte er ooit mee uit: de Keek op de Week, een bijwijlen confronterende en altijd hilarische kijk op de actualiteit van de voorbije week. Een column dezelfde titel meegeven, getuigt ofwel van steile ambities of een gebrek aan realiteitszin. Het is echter geen van beide. Keek op de Week klonk gewoon lekker en biedt ons de kans een eigenzinnige blik op Bredene en alles wat daarrond ligt -de wereld dus- te ontwikkelen. En u vijf minuutjes per week te amuseren, ergeren of misschien zelfs een geweten te schoppen…

KeekOpDeWeekDame300

Laatste der


“MOHIKANEN?!”. Vanuit een van de kieshokjes steeg de kreet met lichte vertwijfeling op. Het drietal had er de laatste tijd een spelletje van gemaakt. Robbie, visueel beperkt maar eigenaar van een messcherp brein en dito tong, daagde er graag zijn partners in crime mee uit: onvolledige filmtitels.

“Saving…”, fluisterde Robbie tegen de pershouten tussenwand. “PRIVATE RYAN”.

“Die Blech…”. “ROMMEL!”.

“Trommel, Simon. Trommel. Hoeveel keer nog…?” Simon was wat mensen met een Downsyndroom betreft van het guitiger soort. Zijn ongetemd enthousiasme en eeuwige glimlach ontwapenend, zijn naïeve kijk op de wereld vaak benijdenswaardig.

“Mission…”.

“IMPOSS…fuck klootzak, eikel…IBLE”. “Neen, Mission Impossible Drie (!), Ignace. Fout”, plaagde Robbie. Ignace, drager van een licht La Tourettesyndroom, zette net niet het hele kiesbureau op stelten. “KUT. EIKEL.”

Het drietal was, sinds ze samen in het zorghuis onderdak hadden gevonden, onafscheidelijk. De blinde, de vloeker en de mongool. Het kon het begin van een flauwe mop zijn maar werd de start van een mooie vriendschap. Tot in het kiesbureau, waar het trio die morgen op gefronste wenkbrauwen werd onthaald.

Het was de verzorgers in het opvanghuis al opgevallen. Achter het uitgedoofde licht in Robbies ogen schuilde een spits gevoel voor humor. Als de theorie klopte dat een zintuiglijk gebrek gecompenseerd wordt dan bij Robbie ongetwijfeld door een ongeziene mondigheid. De flapuit was duidelijk de leider van de bende en had over echt alles een doorgaans gefundeerde mening. “Moet die lasagne niet wat langer in de oven?”, “Dat nieuwe behangpapier wringt echt met de kleur van de binnendeuren!” had hij zorgmoeder Jes vaak tot wanhoop gedreven.

Bijna een half jaar geleden was het alweer dat hij door een stilaan wanhopige voorzitter van de zieltogende socialistische partij, op bezoek in de instelling, was opgemerkt. Ingegeven door een lichte vorm van moedeloosheid had de brave man bij goddelijke ingeving in de recht voor de raapse Robbie het ultieme electorale wapen herkend.

Allochtonen, nieuwe Belgen ja zelfs vluchtelingen had iedereen al op de lijst staan. Een dove Europarlementariër bij N-VA? Nauwelijks een beperking bij een partij die het luisteren had afgezworen. Maar een blinde met ongerepte oprechtheid in de weegschaal?

“KUT. GODVER. IK VIND JOUW NAAM NIET, ROBBIE!”

“Ik heb de potlood van da kettinkje gekregen”, grinnikte Simon twee hokjes verder. De geduldig aanschuivende kiezers hoorden met stijgende verbazing het hilarische hoorspel vanuit de stemhokjes aan. Enkelen konden een glimlach maar nauwelijks onderdrukken.

“Derde kolom van links, nummer 14”, kregen alle aanwezigen samen met Ignace ter herinnering.

Die avond zou blijken dat Robbie vanop die onverkiesbare plaats… verkozen was in het Vlaams parlement. Als enige socialist.

Van ‘een nieuwe wind’ gewag maken bij zijn intrede in de politieke arena zou zijn optreden onrecht aandoen. Met in zijn zog een rond zich heen vloekende Ignace, zijn woordvoerder, en aan de hand van een breed glimlachende Simon, zijn parlementair medewerker -dat spreekt, stapte Robbie zo prompt als een visuele handicap dat toelaat op Linda De Win af.

Kersvers minister-president Theo Francken, voorwerp van De Wins toorn, greep in een reflex naar zijn Twitteraccount maar besefte gelukkig snel dat de aanval inzetten op dit trio met Persoonlijk Assistentie Budget mediatiek geen goed idee was.

Voorzitter John, die vanop de achtergrond het spektakel aanschouwde, besefte plots: die Robbie, dat was een geniale zet. “Die gasten gaan hier constant het parlement op stelten zetten. Lang geleden dat iemand van onze ploeg dat nog voor mekaar gekregen heeft. En hen afsnauwen geen optie. Als Robbie een iets heeft dan toch de sympathie van het volk.”

Het was lang geleden dat de gebelgde voorzitter nog met zo’n goed gevoel het parlement had verlaten. Op de achtergrond hoorde hij Robbie nog “De laatste der…” in zijn microfoontje fluisteren. “MOHIKANEN!”, galmde op vanuit de publiekstribune.

“Mijnheer de voorzitter…”, probeerde Herman De Croo, aan zijn 58e politieke mandaat toe. “Kom kom”, suste voorzitter Vandaele. “Mijnheer euh…”, zocht hij tevergeefs naar de naam van het nieuwe parlementslid in de aanwezigheidslijst.

“Zeg maar Robbie hé, Wilfried”. De voorzitter slaakte een zucht. Dit zouden vijf lange jaren worden.

“Men in…” richtte Robbie zijn blik opnieuw op de tribune. “RED!” “Kut, fuck”.

“Neen, Ignace: Black. Maar rood klinkt eigenlijk beter.”

“We zijn terug”, wist de oppersos terwijl hij zijn steven op Brussel Centraal richtte…

[Peg]

bono3
Bredenaars onthalen, nieuws brengen en ontspanning bieden
 

Weersverwachting
Bredene
Meer weer in Bredene

 

Bekijk alle albums in de rubriek <<fotoreportages>>